Hennie van de Kar-Vervooren, tekstschrijfster

´Doe je mee met tikkertje, mam?´ vraagt mijn zoon poeslief. Gevolgd door een onweerstaanbaar ´aaaaah?´. Ik aarzel. Zit namelijk lekker buiten de krant te lezen. Binnen lonkt een tekst waaraan ik nog wat wil wijzigen. En een was, maar dat terzijde.

Wonderlijk, hoe de volle betekenis van een woord helder wordt als omstandigheden veranderen. Deadline is er zo een.

Als het bij mij als middelbare scholier (lang geleden!) niet ging zoals ik wilde, stapte ik op mijn fiets. Woest trappend langs de Maas kreeg ik vanzelf weer goede zin. Op de terugweg fietste ik - weer rustig en bedaard - steevast door Oud-Kralingen. Vooral om me te vergapen aan mooie herenhuizen. Ik probeerde een glimp op te vangen van de droomwereld binnen.

Werken staat bij mij hoog genoteerd. Wie langer met mij samenwerkt, weet daar alles van. Om over het thuisfront maar te zwijgen. De leden van het thuisfront delven regelmatig het onderspit als ik kies voor doorwerken in plaats van samen iets gezelligs doen. Schrijven is mijn lust en mijn leven!

Goed dat mijn doelen voor vandaag niet al te hoogdravend waren. Zoonlief test met zijn plotselinge ´niet lekker zijn´ mijn flexibiliteit. Zoals het er nu naar uitziet, brengt hij de rest van de middag op de bank door. Dat betekent voor mij: plannen bijstellen en schakelen naar een versnelling lager (en daarvan proberen te genieten). Het idee om vandaag enkele relaties te bezoeken op de beurs Business Point Breda verschuif ik hoopvol naar morgen.