Hennie van de Kar-Vervooren, tekstschrijfster

Woensdag, gehaktdag. Hoeveel mensen zouden zich daar nog aan houden? Dat vroeg ik me af, toen ik vanochtend een reclamebord van een kwaliteitsslagerij op de Baronielaan zag staan, met deze tekst erop. Het is natuurlijk wel lekker duidelijk. Niet nadenken over wat je deze dag eet, gewoon gehakt.

Gisteren schreef ik over cadeautijd. Tijd die zomaar ontstaat, waardoor je plotseling veel meer ruimte hebt dan voorzien. Vandaag, 29 februari, schrikkeldag, zelfs een complete dag cadeau.

Het afzeggen of verzetten van afspraken, vind ik een opgave. Zeker als het plannen ervan met veel moeite tot stand is gekomen. Toch zijn er altijd omstandigheden die het noodzakelijk en ook legitiem maken om te doen.

De paden zijn ijsvrij, de hardloopschoenen kunnen weer aan. Net op tijd om goed warm te lopen voor het feest waar ik alles voor opzij zet: carnaval! Waar? In Breda natuurlijk, in ut Kielegat.

Gewend om minimaal twee keer per week een rondje hard te lopen, raak ik geïrriteerd als dat systeem wordt verstoord. Sneeuw zette dit weekend een streep door mijn vaste loopritme. Ik ben van slag. Chagrijnig zelfs, ´verslaafd´ als ik blijkbaar ben aan het zetten van de voor mij noodzakelijke stappen.