Hennie van de Kar-Vervooren, tekstschrijfster

Pas op, Twitter is verslavend. Ik was gewaarschuwd. Na mijn eerste week op Twitter verkeer ik in de gevarenzone. Het is bijzonder verleidelijk om mee te gaan in de onophoudelijke stroom van woorden.  Hoewel ik me van het ´gevaar´ bewust ben (er moet ook nog gewerkt worden!) heeft deze eerste week vol tweets mij vooral veel gebracht.

Voortschrijdend inzicht. Dat verklaart mijn keuze om sinds deze week te gaan twitteren. Ongeveer een jaar geleden blogde ik diverse keren waarom ik dat niet deed.

Het door onderzoeksbureau Panteia/EIM vastgestelde optimisme van zzp´ers heeft helaas geen positieve invloed gehad op de uitslag van een belangrijke voetbalwedstrijd. Nederland verloor op 13 juni 2012 van Duitsland (EK). Jammer. Pijnlijk.

Concentratie vind ik een van de belangrijkste randvoorwaarden om lekker en goed te kunnen werken. Als ik midden in een tekstproductie zit, word ik liever niet gestoord. Daarom onderneem ik keer op keer pogingen om goed in het bel-me-niet register te staan. Dit register ten spijt, gaat het soms toch mis. Dat beschouw ik dan als oefening in het beleefd ´nee, dank u wel´ zeggen tegen de beller die in de meeste gevallen iets wil verkopen, waar ik geen behoefte aan heb.

Gisteren schreef ik over wat schrijven voor mij betekent. Een dag later vind ik dat de door mij gekozen formulering ´de werkelijk naar mijn hand zetten´ nogal dwingend klinkt. Precies om deze reden laat ik teksten die ik in opdracht schrijf, altijd een nacht rijpen om er de volgende ochtend met een frisse blik naar te kijken. Die stap had ik nu overgeslagen. Niet slim. Bij deze de herkansing.