Als je langer met elkaar samenwerkt, worden dingen makkelijk vanzelfsprekend. Handig, maar ook tijd om op te letten; de scherpte kan afvlakken. Dát wil ik voorkomen. Daarom plan ik al enkele jaren aan het einde van het kalenderjaar korte evaluatiegesprekken in met klanten met wie ik al langer samenwerk. Even een halfuurtje met elkaar om de tafel om terug te kijken op hoe de samenwerking in het oude jaar verliep en vooruit te blikken op de aandachtspunten in het nieuwe jaar. Tijdens één van deze gesprekken met een volledig marketing- en communicatieteam vroeg de werkstudent uit dit team opeens aan mij: ‘wat is je zin voor 2025?’

2024 vloog voorbij. Ik ging met de woordenstroom mee, wat – niet toevallig – ook mijn jaarthema was. 

Mijn vorige blog, dat ik precies een half jaar plus één dag geleden schreef, ging over het interviewen voor een bedrijfsfilm. De opdracht van toen was ver buiten mijn comfortzone, maar ik deed het toch. Als ik nu terugdenk aan het afgelopen half jaar, dan waren er meer dingen die niet binnen mijn comfortzone lagen, maar die ik toch deed. Gek genoeg schreef ik daar niet over. Ik deed het ‘gewoon’.

Nee, ik ben geen Pipi Langkous, maar deed het toch: interviewen voor een bedrijfsfilm!
Regelmatig citeren anderen de beroemde uitspraak van Pipi Langkous “Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan”. Als er één uitspraak is, die niet bij mij past, dan is het deze. In mijn werk, maar zeker ook daarbuiten, doe ik het liefst de dingen waarvan ik al bewees dat ze me goed afgaan. Toch verlegde ik deze week mijn grenzen. 

Druk met de teksten voor anderen, kom ik weinig toe aan het schrijven van eigen blogs. Maar al te blij met al het leuke schrijfwerk in opdracht, hoor je mij niet klagen. Schrijven in opdracht gaat voor mijn eigen blogs! 

De afgelopen maanden schreef ik onder andere meerdere artikelen voor OVAL (OVAL bundelt de krachten van dienstverleners die actief zijn op het terrein van vitaliteit, activering en loopbaan). Ook het schrijfwerk voor de inspiratiepagina op de website van WeAreHR! liep door. Het thema mens & arbeid blijft als een rode draad door mijn tekstschrijversbestaan lopen. En ook al is het lang geleden dat ik de gelijknamige Akademie Mens-Arbeid in Tilburg volgde, ik heb er in mijn werk nog altijd profijt van. Zeker ook bij het herschrijven van vacatureteksten (kijk maar even op de Werken bij Balemans website). Daarvoor kwam het goed van pas dat ik mijn kennis daarover onlangs opfriste tijdens een workshop van Tekstnet, beroepsvereniging van tekstschrijvers, gegeven door Tavita van Galen (gespecialiseerd in verzuim, arbeidscommunicatie en HR).

Kortom, genoeg te doen.