Al een tijdje lag er een envelop ongeopend bij ons op de eettafel. Nee, geen blauwe! De afzender was Sanquin, vroeger bekend als ‘de bloedbank’. Ik kreeg het niet over mijn hart om deze post ongeopend weg te gooien, maar ontliep de inhoud. Totdat mijn zoon ernaar vroeg… waar gaat die brief eigenlijk over?

In de mailing deed Sanquin een oproep om te overwegen om donor van bloed of plasma te worden. Om daarmee levens te redden.

Het was niet dat ik deze mogelijkheid nog niet kende. Integendeel.

Mijn ouders gingen jarenlang trouw naar de bloedbank in Rotterdam, om zogezegd ‘af te betalen’. Net zo lang als hun gezondheid dat toestond. Het was hun manier om, zoals mijn vader het altijd verwoordde, ‘af te betalen’. Hij doelde op de grote hoeveelheden bloed die hun tweede kind had ontvangen, in de tijd dat er nog weinig te doen viel tegen kinderleukemie. Zonder dit bloed van anderen was zijn korte leventje nog korter geweest. Het doneren van hun bloed voor anderen was hun manier om daarvoor te bedanken en iets terug te kunnen doen. De ongeopende brief op tafel herinnerde mij daaraan.

Eerst een brief, daarna een mail van Sanquin

Na de vraag van zoonlief, opende ik de brief en ging daarna direct over tot actie. Dat dan weer wel. Ik meldde me aan als potentiële donor, via het invullen van een korte vragenlijst op de website van Sanquin.

Niet lang na het invullen daarvan, kreeg ik een enthousiaste mail van Sanquin terug… ik mocht een afspraak maken om mijn bloed te laten onderzoeken en mijn bloedgroep te bepalen. Om zo te checken of ik geschikt zou zijn als bloed- of plasmadonor.

Het '112'tje' onder de bloedgroepen

Lang verhaal kort… mijn bloedgroep blijkt het ‘112’tje’ onder de bloedgroepen te zijn: O- (0 negatief). In Nederland heeft weliswaar maar 6,8% van de mensen deze bloedgroep. Tamelijk uniek dus. Echter, deze bloedgroep is als énige veilig voor mensen met álle andere bloedgroepen (bron: Sanquin). 

Start donorcarrière

Vrij snel na de keuring kreeg ik de eerste oproep om te doneren. Vorige week was het zover. De prik werd gezet en het ‘tappen’ kon beginnen.

Tijdens dat proces, dat een kwartiertje duurde, lag op mijn schoot het bedankje van Sanquin voor mijn eerste donatie met de woorden ‘je donorcarrière is begonnen’.

‘De kracht van woorden’, flitste door me heen. Sanquin werkt vast samen met een krachtig team van professionele tekstschrijvers. De manier waarop Sanquin namelijk formuleert en communiceert is wat mij betreft tiptop in orde. De zorgvuldig gekozen woorden versterken mijn gevoel dat ik echt iets goed doe.

Een week na het doneren ben ik meer moe dan gebruikelijk, maar wel voldaan dat ik op deze manier bijdraag aan het redden van levens die mogelijk nog te redden zijn.

In liefdevolle herinnering aan mijn ouders en aan de broer die ik nooit heb gekend maar die op de achtergrond onbewust wel aanwezig was.